Een rauw en indringend portret van een vrouw op drift, uitgegroeid van cultfilm tot hoeksteen van de feministische cinema

Wanda Goronski is een gescheiden mijnwerkersvrouw in Pennsylvania die haar kinderen achterlaat en doelloos rondzwerft door het verarmde industriële landschap van de ‘rust belt’. Zonder duidelijke bestemming of plan belandt ze in de nabijheid van een kleine crimineel, die haar meesleept in een leven van afhankelijkheid en morele ambiguïteit.

Wat volgt is geen klassiek misdaaddrama, maar een schrijnend portret van een vrouw die weinig grip heeft op haar eigen bestaan. Wanda lijkt voortdurend te worden meegevoerd door omstandigheden en door mannen die haar richting bepalen. Toch schuilt in haar zwijgzame aanwezigheid een stille vorm van verzet en menselijkheid.

Met Wanda realiseerde Barbara Loden haar eerste en enige speelfilm, waarvoor zij tevens het scenario schreef en zelf de hoofdrol vertolkte. De film werd in 1970 bekroond in Venetië en groeide later uit tot een sleutelwerk binnen de Amerikaanse feministische cinema.

Loden werkte met een minimale crew en draaide op 16mm, met een camera dicht op het gezicht van haar personage. Die documentaireachtige nabijheid geeft de film een rauwe authenticiteit. In een tijd waarin het ‘nieuwe Hollywood’ werd gedomineerd door mannelijke regisseurs, creëerde Loden in stilte een onafhankelijk meesterwerk dat pas decennia later de erkenning kreeg die het verdiende.