De 40-jarige Edith is journalist en bewust solomoeder via een spermadonor. Ze is gelukkig met haar zoontje Sigurd, maar het alleenstaande ouderschap maakt haar ook onzeker over wat ze te bieden heeft. Wanneer ze onverwacht de identiteit van de donor ontdekt, neemt haar nieuwsgierigheid de overhand. Edith besluit hem op te zoeken onder het valse voorwendsel van een interview over zijn techbedrijf. Dat riskante besluit brengt echter niet alleen haar eigen leven en emoties in de war, maar ook die van velen om haar heen.

Solomamma is een Noorse tragikomedie over de moed om een onconventioneel leven te leiden en over het universele verlangen om ergens bij te horen. Op intieme wijze en met een vleugje humor verkent de film het mijnenveld van het moderne ouderschap en bijbehorende vraagstukken over identiteit, verbinding en welke ethische grenzen we bereid zijn te overschrijden als het om kinderen gaat. Solomamma ging in première op het Locarno Film Festival, waar de film werd bekroond met Ecumenical Prize, en werd vervolgens geselecteerd voor vele internationale festivals.