Liefde, toeval en gemiste kansen komen samen in Lola, het betoverende speelfilmdebuut waarmee Jacques Demy in 1961 zijn eigen romantische filmwereld begon te bouwen

In Nantes wacht cabaretdanseres Lola al zeven jaar op de terugkeer van Michel, haar grote liefde en de vader van haar zoontje. Ondanks zijn lange afwezigheid blijft ze ervan overtuigd dat hij ooit zal terugkomen.

Ondertussen kruist een reeks mensen haar pad. Jeugdvriend Roland Cassard wordt opnieuw verliefd op haar, een Amerikaanse zeeman zoekt zijn eigen vluchtige romance en een jong meisje droomt ervan aan haar bestaande leven te ontsnappen.

Hun verhalen raken elkaar in cafés, straten en toevallige ontmoetingen. Langzaam ontstaat een mozaïek van mensen die allemaal verlangen naar liefde of een ander leven, terwijl timing en toeval voortdurend bepalen of ze elkaar vinden of juist mislopen.

Met Lola zijn veel elementen die later kenmerkend zouden worden voor Jacques Demy al aanwezig: geliefden die elkaar net mislopen, personages die dromen van vertrekken, het toeval dat levens bij elkaar brengt en een romantiek waarin geluk en melancholie nooit ver van elkaar verwijderd zijn.

Demy draaide de film in zijn geboortestad Nantes en droeg hem op aan Max Ophüls, wiens elegante, romantische cinema een belangrijke inspiratiebron vormde. Ook introduceert Lola personages en motieven die later opnieuw in Demy's films opduiken. Roland Cassard keert bijvoorbeeld terug in Les Parapluies de Cherbourg.

De zwart-witfotografie is van Raoul Coutard, nauw verbonden met de Nouvelle Vague door zijn werk met Jean-Luc Godard. Lola markeerde bovendien Demy's eerste samenwerking met Michel Legrand, die later de onvergetelijke muziek zou schrijven voor onder meer Les Parapluies de Cherbourg en Les Demoiselles de Rochefort.