→ Click here for English Subtitled Schedule
Meesterlijk gefilmde liefdesgeschiedenis ten tijde van de Tweede Wereldoorlog: een jong stel wordt gescheiden als de Duitsers de Sovjet-Unie binnenvallen. Hij neemt dienst en vertrekt naar het front, maar wat betekent de oorlog voor de thuisblijvers?
Gouden Palm Cannes 1958. Regisseur Michail Kalatozov laat de propaganda achterwege en stelt de individuele emoties centraal. Dat maakt deze film over een tragische liefdesrelatie tijdens de Tweede Wereldoorlog uniek binnen de Sovjet-cinema. Zijn nieuwe filmtaal, vol verrassende cameraposities, bereidde de weg voor jonge vernieuwingsgezinde cineasten als Marlen Choetsjiev en Andrej Tarkovski. Het werd, mede dankzij de superieure fotografie van cameraman Sergej Oeroesevski in het brede formaat Sovscope, een klassieker. Digitale restauratie door Mosfilm.
De Russische Dooi
Zoals de Fransen hun Nouvelle Vague hebben, kennen de Russen hun Russische Dooi
Na de dood van Joseph Stalin werd Nikita Chroesjtsjov de nieuwe leider van de Sovjet-Unie, dat aanzet gaf tot verandering. Hij gaf het intellectuele en culturele leven lucht. Er ontstond een vrijer filmklimaat. Gevestigde filmmakers durfden weer te experimenteren en de filmacademie in Moskou leverde een nieuwe generatie filmtalenten op.
De dooi (1957 – 1968) leverde klassiekers op als Ballade van een soldaat (1959) en Als de kraanvogels overvliegen (1957). Regisseurs als Marlen Choetsjiev en scenarioschrijver Gennadi Shpalikov lieten historische of partijpolitieke thema’s liggen en richtten zich op het leven van Russische jongeren in het moderne Moskou.
Een nieuwe generatie filmmakers - met Andrej Tarkovski en Larisa Shepitko - trad op de voorgrond. Ook kwam er ruimte om de Tweede Wereldoorlog – hét thema van de sovjetcinema, die de heroïsche opofferingen van de Russen wilde benadrukken – weer te geven als individuele in plaats van collectieve ervaring.
In december zie je in LAB-1 "The Cranes are Flying" & "Letter Never Sent".
Meesterlijk gefilmde liefdesgeschiedenis ten tijde van de Tweede Wereldoorlog: een jong stel wordt gescheiden als de Duitsers de Sovjet-Unie binnenvallen. Hij neemt dienst en vertrekt naar het front, maar wat betekent de oorlog voor de thuisblijvers?
Gouden Palm Cannes 1958. Regisseur Michail Kalatozov laat de propaganda achterwege en stelt de individuele emoties centraal. Dat maakt deze film over een tragische liefdesrelatie tijdens de Tweede Wereldoorlog uniek binnen de Sovjet-cinema. Zijn nieuwe filmtaal, vol verrassende cameraposities, bereidde de weg voor jonge vernieuwingsgezinde cineasten als Marlen Choetsjiev en Andrej Tarkovski. Het werd, mede dankzij de superieure fotografie van cameraman Sergej Oeroesevski in het brede formaat Sovscope, een klassieker. Digitale restauratie door Mosfilm.
De Russische Dooi
Zoals de Fransen hun Nouvelle Vague hebben, kennen de Russen hun Russische Dooi
Na de dood van Joseph Stalin werd Nikita Chroesjtsjov de nieuwe leider van de Sovjet-Unie, dat aanzet gaf tot verandering. Hij gaf het intellectuele en culturele leven lucht. Er ontstond een vrijer filmklimaat. Gevestigde filmmakers durfden weer te experimenteren en de filmacademie in Moskou leverde een nieuwe generatie filmtalenten op.
De dooi (1957 – 1968) leverde klassiekers op als Ballade van een soldaat (1959) en Als de kraanvogels overvliegen (1957). Regisseurs als Marlen Choetsjiev en scenarioschrijver Gennadi Shpalikov lieten historische of partijpolitieke thema’s liggen en richtten zich op het leven van Russische jongeren in het moderne Moskou.
Een nieuwe generatie filmmakers - met Andrej Tarkovski en Larisa Shepitko - trad op de voorgrond. Ook kwam er ruimte om de Tweede Wereldoorlog – hét thema van de sovjetcinema, die de heroïsche opofferingen van de Russen wilde benadrukken – weer te geven als individuele in plaats van collectieve ervaring.
In december zie je in LAB-1 "The Cranes are Flying" & "Letter Never Sent".
Trailer
Stills
