Gael García Bernal is Magellan, de Portugese ontdekkingsreiziger die landde in de Maleisische archipel en daar rovend en brandschattend de bevolking onderwierp. Dekoloniserend portret van een kolonisator in opdracht van de Spaanse kroon, door Filipijnse grootmeester Lav Diaz.
1511: Magellan landt op Malakka, een van de belangrijkste handels- en religieuze steden in Maleisië. De tocht van de Portugese ontdekkingsreiziger is lang en zwaar geweest. Honger, noodweer en een muitende bemanning heeft de ambitieuze Magellan getrotseerd, nu is het tijd om fortuin te rapen.
Wat volgt is een nietsontziende verovering en rooftocht door de Maleisische archipel door een man die bezeten is van de gedachte dat de Aziatische ‘heidenen’ gekerstend dienen te worden, indien niet goedschiks dan via het zwaard.
Magellans optreden als kolonisator in naam van de Spaanse koning zaait niet alleen angst, maar ontketent ook een serie gewelddadige opstanden onder de bevolking; de paranoïde tiran die Magellan geworden is, groeit de situatie boven het hoofd. De mythische avonturier die onverschrokken over de wereldzeeën voer blijkt een gewetenloze massaslachter.
Voor Magellan contracteerde Lav Diaz (Norte, the End of History; The Woman Who Left) voor het eerst een bekende acteur voor de hoofdrol, Gael García Bernal (Neruda, The Motorcycle Diaries, Y tu mamá tambíen). Diaz laat hem zowel de menselijke als onmenselijke kanten van Magellan vertolken en doet zo de – in Spanje nog altijd vereerde – mythe van de strenge maar rechtvaardige kolonisator verkruimelen.
Het epische Magellan is na uitbreng al vergeleken met antikoloniale klassiekers als Aguirre, der Zorn Gottes (1972) van Werner Herzog en Gillo Pontecorvo’s Queimada! (1969). Net als in Herzogs portret van de waanzinnig geworden Aguirre speelt de kracht van de natuur een grote rol; Diaz focust in lange takes op regendruppels en bloemen en laat de kijker bijna verdwijnen in het groen van de jungle. De schitterende cinematografie is van Arthur Tort, de vaste cameraman van Albert Serra.